Δε γεννηθήκαμε για να δουλεύουμε, να πληρώνουμε λογαριασμούς και να πεθάνουμε

«Δε γεννηθήκαμε για να δουλεύουμε, να πληρώνουμε λογαριασμούς και να πεθάνουμε Είμαστε μονίμως στοχοπροσηλωμένοι. ΜΟΝΙΜΩΣ. Πρέπει να τα πάμε καλά με τους βαθμούς του σχολείου, να περάσουμε την τάξη, να πάμε σε ένα καλό πανεπιστήμιο, να κάνουμε σπουδές κύρους, να βρούμε μια καλή δουλειά, να έχουμε ένα ενδιαφέρον cv και να μας θαυμάζουν. Η ζωή δε θα έπρεπε να είναι μόνο σπουδές, δουλειά, λεφτά και τέρμα. Δεν ήρθαμε σε αυτό τον φανταστικό κόσμο, γεμάτο με μαγευτικές τοποθεσίες, ιδιαίτερους ανθρώπους και γευστικά φαγητά για να ζούμε σε ένα γραφείο από τις εννέα ως τις έξι. Ας ακολουθήσουμε αυτό που κάνει την καρδιά μας να χτυπάει δυνατά. Είναι κρίμα να ανησυχούμε όλη μας τη ζωή για τη σύνταξη και τα δάνεια. Τα νεκροταφεία δεν έχουν συρτάρια και ό,τι κερδίσουμε σε αυτή τη ζωή δε θα το πάρουμε μαζί μας. Το μόνο που θα πάρουμε μαζί μας είναι η ίδια η ζωή που ζήσαμε.»