Φερόταν άσχημα στον ηλικιωμένο πατέρα του μέχρι που ο δικός του γιος του έδωσε ένα αξέχαστο μάθημα

Άσχημη συμπεριφορά σε πατέρα – Αληθινή ιστορία: Ένας ηλικιωμένος κύριος πήγε για να ζήσει κοντά στην οικογένεια του γιου του. Δεν ήταν όπως κάποτε στην υγεία του. Τρεμάμενα χέρια, θολή όραση και βαριά πόδια ήταν μερικά από τα προβλήματά του.

Άσχημη συμπεριφορά σε πατέρα – Αληθινή ιστορία: Το πρόβλημα με το φαγητό

Τα τρεμάμενα χέρια του ηλικιωμένα καθιστούν δύσκολη και την κατανάλωση φαγητού. Ένα μεσημέρι και ενώ η νύφη του είχε μαγειρέψει μπιζέλια, κάθισε στο τραπέζι. Ωστόσο, δυσκολεύονταν να φάει. Μάλιστα, στην προσπάθειά του να φάει, το κουτάλι και τα μπιζέλια έπεσαν στο πάτωμα. Η γυναίκα του γιου του, τον κοίταξε, με άγριο βλέμμα.

Στη συνέχεια ο παππούς πήρε το ποτήρι με το γάλα και το πλησίασε στο στόμα του. Όμως το ποτήρι του γλίστρησε από το χέρι και το γάλα χύθηκε όλο πάνω στο τραπεζομάντιλο. Η νύφη του δεν άντεξε άλλο. Έκανε εκνευρισμένη νόημα στον άντρα της να πάνε για λίγο στην κουζίνα για να του μιλήσει.

«Πρέπει να κάνουμε κάτι με τον πατέρα σου» του είπε όταν βρέθηκαν μόνοι. «Έχω βαρεθεί να χύνει το γάλα του, να σπάει τα ποτήρια και να πετάει το φαγητό στο πάτωμα». Έτσι, η σύζυγος και ο σύζυγος, αποφάσισαν να αγοράσουν ένα μικρό τραπέζι και να το βάλουν στην γωνία.

Από τότε ο παππούς έτρωγε στο μικρό τραπέζι μόνος του την ώρα που τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας απολάμβαναν το φαγητό τους στο μεγάλο τραπέζι. Και επειδή ο παππούς ούτε στο μικρό τραπέζι σταμάτησε να σπάει τα πιάτα, του πήραν ξύλινο.

Δεν ήταν λίγες οι φορές που ο γιος του και η νύφη του τον είδαν να δακρύζει. Του απηύθυναν τον λόγο όμως, μόνο για να τον μαλώνουν που του έπεσε πάλι το πιρούνι του ή που έριξε στο πάτωμα το φαγητό. Και ενώ όλα αυτά συνέβαιναν στο σπίτι τους, ο 4χρονος γιος τους παρακολουθούσε αμίλητος.

Άσχημη συμπεριφορά σε πατέρα – Αληθινή ιστορία: Τι έκανε το εγγόνι στο γιο του ηλικιωμένου άντρα

Ένα μεσημέρι πριν από το φαγητό, ο πατέρας παρατήρησε ότι ο γιος του έπαιζε με μερικά κομμάτια ξύλο στο πάτωμα. Τον ρώτησε χαμογελαστός: «Τι προσπαθείς να φτιάξεις με τα ξύλα;» Το αγόρι σήκωσε για λίγο το βλέμμα του, κοίταξε τον μπαμπά του και απάντησε: «Μπαμπά φτιάχνω δυο ξύλινα πιάτα για σένα και τα μαμά. Να τα έχω όταν μεγαλώσω».

Έπειτα έσκυψε πάλι το κεφάλι του και συνέχισε αυτό που έκανε. Ο μπαμπάς του έμεινε για λίγο ακίνητος. Στη συνέχεια φώναξε τη γυναίκα του και της έδειξε τον γιο τους στο πάτωμα που πάλευε να φτιάξει τα ξύλινα πιάτα. Δεν της είπε κάτι άλλο. Και οι δυο ήξεραν τι έπρεπε να κάνουν.

Ο σύζυγος πήγε στο μικρό τραπέζι, πήρε από το χέρι τον πατέρα του και τον οδήγησε ξανά στο μεγάλο τραπέζι. Από εκείνη τη μέρα και για τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του, ο ηλικιωμένος έτρωγε πάντα με την υπόλοιπη οικογένεια. Και για κάποιο λόγο, ούτε ο γιος του αλλά ούτε και η νύφη του, ενδιαφέρθηκαν ξανά για το φαγητό που έπεφτε στο πάτωμα ή για το γάλα που λέρωνε το τραπεζομάντιλο.